Άλλες 4 μέρες στο Λονδίνο

Αλλά αυτή τη φορά με τον Αλέξανδρο. Γιατί σαν το Λονδίνο δεν έχει.

Το ταξίδι ξεκίνησε άσχημα. Βασικά δεν ξεκίνησε: είχε οχτώ (ναι, 8) ώρες καθυστέρηση. Στις τρεις ώρες μάς έδωσαν από την εταιρεία ένα voucher να φάμε και να πιούμε. Αλλά μετά τις 5 το πράγμα αγρίεψε. Έψαξα και βρήκα όλα τα μικρά γράμματα στα δικαιώματα των επιβατών κι αφού μου βγήκαν τα μάτια συμπλήρωσα μια τεράστια φόρμα με εξίσου μικρά γράμματα ζητώντας αποζημίωση. Το έκανα πιο πολύ για να αντιδράσω κάπως κι όχι γιατί πίστευα πως θα έβγαινε κάτι. Αλλά βγήκε. 15 μέρες μετά μας επιστράφηκε ένα πολύ γενναίο, σχεδόν τετραψήφιο ποσό.

Φτάσαμε στο Λονδίνο πολύ αργά και καθώς σερνόμασταν πήραμε ταξί για το ξενοδοχείο. Τα ταξί, παιδιά, εκεί στο Λονδίνο είναι ακριβό σπορ. Μην πάρετε αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος.

Αλλά κάναμε ένα super μπάνιο, φάγαμε κάτι θλιβερά πατατάκια και κοιμηθήκαμε πολύ καλά.

Δεύτερη μέρα

Η οποία ήταν ουσιαστικά πρώτη. Το πρόγραμμα θα είχε Tower Bridge, Tower of London, μετά Covent Garden και μετά βλέπουμε αν αντέχουμε. Πήραμε μετρό και κατεβήκαμε London Bridge. Κοιτάζοντας από μακριά το Tower Bridge είναι πραγματικά κάτι καταπληκτικό.

Αλλά ο κάθε άνθρωπος βλέπει αυτό που θέλει να δει και Αλέξανδρος είδε το HMS Belfast, ένα καραβάκι τόσο δα, που εγώ δε θα το έπαιρνα χαμπάρι αν ήμουν μόνος μου. Οπότε είπαμε να κάνουμε μια βόλτα από εκεί. Μείναμε ένα 2ωράκι εκεί μέσα.

ΟΚ, πάμε τώρα Tower Bridge; Πάμε. Εννοείται πως πάμε. Έχουμε διαβάσει το Αστερίξ στη Βρετανία τόσες πολλές φορές που δε γίνοταν να μη δούμε πού είχαν φυλακίσει τον Οβελίξ. Αξιζε κάθε σκαλοπάτι που ανεβήκαμε.

Και μετά είχαμε μπροστά μας ένα μεσαιωνικό κάστρο που περίμενε. Με τον Αλέξανδρο έχουμε πολλές ώρες gaming με μεσαιωνικά κάστρα. Αυτό το Tower of London είναι τε-ρά-στι-ο! Είδαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε, αλλά μετά από ένα 7ώρο στο δρόμο τα πράγματα ζορίζουν.
Μετρό για Leicester Square και μετά πρέπει να μπήκαμε στην πιο βρετανική pub που υπήρχε σε όλο το Λονδίνο. Τα Fish and Chips δεν απογοητεύουν ποτέ. Ούτε η μαύρη μπίρα.

Φάγαμε, ήπιαμε και είπαμε να δούμε και το Covent Garden. Πετύχαμε εκεί ένα μαγαζάκι με χειροποίητες σοκολάτες. Νομίζω πως είναι οι πιο ωραίες σοκολάτες που έχω φάει ποτέ. Και οι πιο ακριβές. Ο Αλέξανδρος είπε πως όταν ανακοίνωσε η καλή κυρία στο ταμείο την τιμή της είπα “thank you” και κοιτούσα το άπειρο.

Με extra δυνάμεις και πολλές σοκολάτες κατηφορίσαμε προς το μεγάλο ρολόι. Φυσικά και σταθήκαμε απέναντι από το London Eye για λίγο. Και μπροστά στο ρολογάκι για λίγο περισσότερο. Κι από εκεί πήραμε το μετρό προς ξενοδοχείο.

Τρίτη μέρα

Αυτή η μέρα θα είχε πιο light πρόγραμμα: Μουσείο Επιστημών, Hyde Park, Trafalgar Square και μετά επιστροφή. Αλλά αποδείχτηκε ότι η προηγούμενη μέρα ήταν πολύ βαριά για κάποιον από τους δυο μας (δε λεω για ποιον, αλλά δεν ήμουν εγώ) και κάθε βήμα πήγαινε δύσκολα.

Δε θέλαμε πολλά πολλά αλλά ένα διωράκι το έχεις στο Μουσείο Επιστημών και μόνο που περνάς την είσοδο. Κάναμε skip τουλάχιστον το μισό. Ευτυχώς μείναμε πολύ στο κομμάτι με το διάστημα και στο άλλο με τα διαδραστικά πειράματα. Προσπάθησα να τον πείσω να μείνουμε λίγο παραπάνω, αλλά όχι. Ήταν ανένδοτος. Και κομμάτια. Και μπροστά μας είχαμε ένα Hyde Park.

Το Hyde Park ήταν ασύλληπτα ωραίο αλλά κάποιος πεινούσε κι έπρεπε να το περάσουμε γρήγορα και να φτάσουμε στο ιταλικό που είχαμε βάλει στο μάτι. Αλλά το βρήκαμε κλειστό κι αυτό ήταν το ναδίρ του ταξιδιού μας. Μπήκαμε στην πρώτη μπιραρία που βρήκαμε μπροστά μας, με κάτω του μέτριου φαγητό, κακή εξυπηρέτηση, όλα άσχημα. Τουλάχιστον ήταν ζεστό.

Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να κλείσουμε καλά τη μέρα. Έριξα πολλές ιδέες, αλλά μπα. Υπήρχε όμως κάτι από την προηγούμενη μέρα που έκανε τον κύριο Αλέξανδρο να του γυαλίσει το μάτι. Εκείνο το μαγαζί με τις χειροποίητες σοκολάτες.
-Σίγουρα θες να πάμε εκεί, καλό μου παιδί;
-Σίγουρα.
Σίγουρα πήγαμε.

Τέταρτη μέρα

Η μέρα ήταν διαθέσιμη μέχρι το μεσημέρι γιατί μετά πετούσαμε. Αλλά είχαμε χρόνο για ένα Westminster Abbey κι ένα Big Ben έστω και στα γρήγορα. Αυτή η βόλτα ήταν πολύ καλή, γιατί έπρεπε να φύγουμε με καλή αίσθηση, καθώς η προηγούμενη μέρα είχε γκρίνια. Περπατήσαμε όσο έπρεπε και μπορέσαμε να καταλάβουμε την ατμόσφαιρα της πόλης. Ο ενθουσιασμός επανήλθε.

Αλλά όταν επανέρχεται ο ενθουσιασμός φυσικά και δε θες να φύγεις. Όμως έπρεπε. Είπαμε ότι θα ξανάρθουμε. Βασικά, εγώ θα πάω. Αν θέλει να έρθει κάνας άλλος μαζί μου, θα το σκεφτώ.

Bits and pieces

Μικρά, άσχετα σχόλια που ίσως βοηθήσουν κάποιους που σκέφτονται ένα παρόμοιο ταξίδι.

• Βγάζεις μια Revolut, της περνάς κάποια χρήματα και πληρώνεις από εκεί. Μόνο από εκεί. Έτσι, γλιτώνεις όλες τις μετατροπές του νομίσματος και τις αντίστοιχες χρεώσεις και περνάει παντού. Στις 4 αυτές μέρες δεν πλήρωσα ούτε ευρώ από μετρητά ή από άλλη κάρτα.
• Περνάς τη Revolut στο κινητό και πληρώνεις από εκεί. Οι συναλλαγές γίνονται πιο γρήγορα και με απόλυτη ασφάλεια.
• Το Citymapper είναι ένα απαραίτητο app. Είναι πολύ αξιόπιστο και γνωρίζεις τα πάντα για τη συγκοινωνία στην πόλη κι έτσι αποφασίζεις πώς θα μετακινηθείς.
• Προγραμμάτισα το ταξίδι με τη βοήθεια κυρίως του Claude. Το εξάντλησα, το έφτασα στο όριό του ακόμα και σε paid plan. Στα περισσότερα είπε τα σωστά πράγματα και βοήθησε πολύ. Αλλά έκανε και σοβαρά λάθη π.χ. δεν μπορούσε να μου βρει σωστά το δρομολόγιο από και προς το ξενοδοχείο. Έκανε συνέχεια λάθος το σταθμό του μετρό. Το σταθμό του μετρό στο Λονδίνο! Αν είναι δυνατόν. Το Chat GTP βρήκε μεν το σταθμό, αλλά κι αυτό με κάποιες πολύ απλές διαδρομές που του ζήτησα να βρει αντιδρούσε σαν μεθυσμένο. Εκεί όμως που έκαναν όλα λάθος, συμπεριλαμβανομένου του Gemini, ήταν το ιταλικό εστιατόριο που ψάχναμε την τρίτη μέρα. Όλα το έδιναν ανοιχτό, αλλά χάσαμε. Οπότε, καλά τα AI, αλλά τα αντιμετωπίζουμε with a grain of salt, που λένε και οι ντόπιοι.
• Μείναμε κάπως μακριά από το κέντρο, περίπου 12 χλμ μακριά, αλλά δεν το μετανιώσαμε. Αυτή η διαμονή ήταν πολύ καλύτερη από τις δύο προηγούμενες που είχα στο Λονδίνο. Αξίζει λίγη παραπάνω μετακίνηση για να μείνεις σε κάτι πολύ καλύτερο και σχετικά προσιτό οικονομικά. Προτιμήστε αλυσίδες ξενοδοχείων, αν δεν ξέρετε στα σίγουρα πού πάτε να μείνετε.
• Αν κάτι δεν πάει καλά με την πτήση σας, όπως δεν πήγε σε μας, μην το χαρίσετε. Οι αεροπορικές εταιρείες είναι σοβαροί οργανισμοί κι έχουν προβλέψει τι θα συμβεί αν κάτι πάει στραβά. Οι επιβάτες έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις, μάθετε γι’ αυτά.
• Το Λονδίνο δεν το χορταίνεις ούτε σε 15 μέρες. Αν σκεφτείτε να πάτε, πηγαίντε όσο μπορείτε περισσότερο.

Δείτε επίσης: 2 μέρες στο Nottingham και 2 στο Λονδίνο &
Ακόμα 2 μέρες στο Nottingham και 3 στο Λονδίνο