Το εγώ και οι άλλοι

Είναι μια απλή σκέψη αλλά από τις πιο τρομακτικές του κόσμου.

Αν για τα καλά που μας συμβαίνουν ευθυνόμαστε εμείς που τα κατακτήσαμε με προσπάθεια, γιατί για τα κακά που μας συμβαίνουν να ευθύνονται οι άλλοι;

Αυτό το πράγμα υφέρπει στο DNA μας. Το περνάνε οι μάνες στα παιδιά με έναν ύπουλο τρόπο, που σε εκείνη την ηλικία δεν μπορείς να το αντιληφθείς. Κι αφού έχει περάσει, με την πρώτη ευκαιρία (δηλαδή με την πρώτη αποτυχία), έρχεται αυτό το άλλοθι να κουκουλώσει τις δικές μας ευθύνες.

Για τις επιτυχίες μου είμαι υπεύθυνος εγώ. Εγώ πάλεψα με αίμα, δάκρυα και ιδρώτα να πετύχω ό,τι πέτυχα. Είμαι μάγκας. Για τις αποτυχίες μου φταίει το σύστημα, οι συνθήκες, οι άλλοι, η πουτάνα η τύχη που με αδίκησε.

Θλιβερό. Αλλά επειδή είναι εύκολο να αντιληφθείς τον καλψιάρη, μέτριο τυπάκο που ζει με τέτοιες αυταπάτες, μπορείς εύκολα να τον αποφεύγεις.