Ένα Mini Cooper

Θυμάμαι ότι πηγαίναμε στη μία άκρη του δωματίου με τα πιο λίγα έπιπλα - αυτό συνήθως ήταν το χωλ. Βάζαμε τα αυτοκινητάκια μας στη σειρά και προσπαθούσαμε να τα στείλουμε στον απέναντι τοίχο. Αν πήγαιναν πολύ αργά, σταματούσαν μακριά του. Αν πήγαιναν πολύ γρήγορα, τράκαραν στον τοίχο και γύριζαν πίσω. Ο νικητής ήταν αυτός που έφτανε το αυτοκινητάκι πιο κοντά στον τοίχο.Εντάξει, δεν είναι και το πιο πρωτότυπο παιχνίδι του κόσμου.Είχα δύο αγαπημένα αυτοκίνητα. Μια πορτοκαλί Lamborghini Countach κι ένα κόκκινο-άσπρο Mini Cooper. Μεγαλώνοντας ξέχασα ότι μπορεί αυτά τα αυτοκίνητα να υπάρχουν ακόμα.